Prof. dr. Hans blom, voormalig directeur van het NIOD Kamp AmersfoortOp 19 april j.l. vond de jaarlijkse herdenkingsdienst plaats van Kamp Amersfoort. Dit jaar was het precies 69 jaar geleden dat Kamp Amersfoort door de Duitse autoriteiten officieel werd overgedragen aan Loes van Overeem-Ziegenhardt, hoofd van de Dienst voor speciale hulpverlening van het Nederlandse Rode Kruis.

Moord op wethouder Monne de Miranda

De herdenking werd goed bezocht door oud-gevangenen en hun familieleden, vertegenwoordigers van ambassades en ministeries en belangstellenden. Voormalig directeur van het NIOD, de heer Hans Blom, hield een toespraak waarin hij memoreerde aan Monne de Miranda, een Amsterdamse wethouder die in het kamp werd vermoord. Niet door SS’ers maar door medegevangenen, zo bleek vele jaren na de oorlog. Aanvankelijk deed het verhaal de ronde dat hij door communisten vermoord zou zijn, omdat hij als wethouder zaken als werkverschaffingsprojecten had ingevoerd. Maar Blom doet de ware toedracht rond zijn dood uitvoerig uit de doeken. (Kijk voor de gehele toedracht rond Monne de Miranda op de website van de Anti-fascistische oud-verzetsstrijders Nederland/Bond van anti-fascisten. Pim Reijntjes, oud-gevangene van onder meer Kamp Amersfoort

Oud-gevangene Pim Reijntjes

Bijzonder was een voordracht te vernemen uit de mond van Pim Reijntjes, oud-gevangene van Kamp Amersfoort en ook van Dachau. Tijdens ons bezoek aan Dachau heb ik meerdere belevingen van hem mogen beluisteren via de audiotour. Opvallend op deze dag is de onderlinge band die bestaat tussen de oud-gevangenen en het respect voor elkaar. De sfeer tijdens de plechtigheden is er een van grote harmonie, kameraadschap en onderlinge verbinding.

Herdenkingsbijeenkomst 19 april Kamp Amersfoort

Persoonlijke verhalen

Eddy van der Pluijm, Lid van de Werkgroep Documentatie/onderzoeker van Nationaal Monument Kamp Amersfoort, bracht ons deze dag in contact met twee oud-gevangenen voor ons fotoboek Silent Witness. We zijn erg blij om deze opmerkelijk energieke mensen die nog met beide benen in de maatschappij staan, te mogen interviewen. In het boek zullen hun persoonlijke verhalen ook dit kamp een gezicht geven.